Read Η μεγάλη χίμαιρα by M. Karagatsis Μ. Καραγάτσης Online

Η μεγάλη χίμαιρα

"Η μεγάλη χίμαιρα" είναι ένα λεπτομερές ψυχογράφημα. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με ένα γυναικείο χαρακτήρα και τον αναλύει συστηματικά. Η ιστορία της Μαρίνας, μιας νεαρής Γαλλίδας που ερωτεύεται, παντρεύεται και ακολουθεί τον άνδρα της στη Σύρο, στο πατρικό του σπίτι της Επισκοπής. Εκεί ζει, κάτω από τον βαρύ, αποδοκιμαστικό ίσκιο της πεθεράς της. Καθώς η Μαρίνα συνδέει την"Η μεγάλη χίμαιρα" είναι ένα λεπτομερές ψυχογράφημα. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με ένα γυναικείο χαρακτήρα και τον αναλύει συστηματικά. Η ιστορία της Μαρίνας, μιας νεαρής Γαλλίδας που ερωτεύεται, παντρεύεται και ακολουθεί τον άνδρα της στη Σύρο, στο πατρικό του σπίτι της Επισκοπής. Εκεί ζει, κάτω από τον βαρύ, αποδοκιμαστικό ίσκιο της πεθεράς της. Καθώς η Μαρίνα συνδέει την τύχη της με τα βαπόρια του άνδρα της, κάθε ψυχική της αναταραχή έχει περίεργες συνέπειες πάνω στη ζωή τους. Όταν έρχεται η οικονομική καταστροφή που είναι συνδεδεμένη με την ψυχική φθορά της ηρωίδας, τότε όλα μπαίνουν στο φαύλο κύκλο του έρωτα και του θανάτου....

Title : Η μεγάλη χίμαιρα
Author :
Rating :
ISBN : 9789600510126
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 322 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Η μεγάλη χίμαιρα Reviews

  • Helen Ροζουλί Εωσφόρος Vernus Portitor Arcanus Ταμετούρο Αμούν Arnum
    2019-05-23 03:18

    […] οι σατανάδες φώλιασαν στα σωθικά και μηχανεύτηκαν να τα σμίξουν με ηδονή θανατερή. Έλιωσαν από επιθυμία τα κορμιά, φλογίστηκαν από εγωισμό οι ψυχές, σπάραξαν γλυκά οι σάρκες κι έσπειραν το θάνατο, παντού, παντού, παντού… […]Δυο κόσμοι που παλεύουν εξαρχής, ο κόσμος της Ανατολής κι αυτός της Δύσης. Η απελευθερωμένη Γαλλίδα πρωταγωνίστρια του βιβλίου στην αρχή εντυπωσιάζεται απο την σκλαβωμένη γεμάτη δεισιδαιμονίες Κάσο απο όπου κατάγεται και ζει η οικογένεια του Έλληνα συζύγου της,όμως μετά όλη αυτή η κοινωνική νοοτροπία γίνεται η φυλακή του μυαλού και του κορμιού της. Το αρχιπέλαγος και η ελληνική θαλασσινή ζωή την αναζωογονούν αρχικά όμως σιγά σιγά γίνονται πηγή κακών που μάταια παλεύει να αντιμετωπίσει και να φτάσει στην κάθαρση. Μέσα στον μυστήριο Καραγατσικό κόσμο που διαποτίζει ολοκληρωτικά τις ψυχές των αναγνωστών, η ιστορία μιας νεαρής Γαλλίδας που ερωτεύεται τον έλληνα ναυτικό και συνεχίζει τη ζωή της στην πρωτόγονη Ελλάδα δεν αναφέρεται μόνο στο ψυχογράφημα της νεαρής Γαλλίδας αλλα περιπλέκει τη μυθολογία και κάνει έντονη την παρουσία τραγικών ηρωίδων όπως της Μηδειας της Φαίδρας και αργότερα -όταν η Γαλλίδα στρέφεται στους λογοτέχνες της πατρίδας της- της μαντάμ Μποβαρύ, ως προς τον ψυχισμό τους το ανεξέλεγκτο πάθος τους τον εκλυτο βίο τους και την κάθαρση/ θάνατος ως απόρροια των ανομολόγητων πράξεων τους. Ειναι μια συγκλονιστική ιστορία, ένα λογοτεχνικό έργο που θα έχει πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Ένα βιβλίο με τραγικό φιναλε για μια Μαρίνα...μια απο τις τόσες χίμαιρες της τραγωδίας. Καλή ανάγνωση.

  • Skorofido Skorofido
    2019-05-22 20:11

    Το λοιπόν Καραγάτσης… Μ. Καραγάτσης… Λογοτεχνικόν ψευδώνυμον… και το Μ. αγνώστου προελεύσεως… οι κριτικοί κατά την προσφιλή τους τακτική περί ταμπελών, υπέθεσαν προς το Μ. προέρχεται από το ρώσικο όνομα Μίτια, αποτέλεσμα της αγάπης του συγγραφέα προς τον Ντοστογιέφσκι. Ο ίδιος βέβαια ποτέ δεν ομολόγησε κάτι τέτοιο… Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι Μήτσος, Μανώλης, Μίμης κλπ, κλπ.Πάμε παρακάτω… Το κακό με τους Έλληνες ‘κλασικούς’ είναι πως τους διδασκόμαστε αποσπασματικά στο σχολείο κι έτσι έχεις την αίσθηση πως τους έχεις διαβάσει… Αποσπάσματα λοιπόν Καραγάτση και ποτέ ένα ολοκληρωμένο έργο του… Ξεκίνησα λοιπόν με τη «Μεγάλη Χίμαιρα» γιατί μου άρεσε ο τίτλος (sic).Κατ’αρχήν , λάτρεψα το μέγεθος του βιβλίου… Μικρό και βολικό… Ένα «πόκετ» υψηλής αισθητικής… Πάμε τώρα και στα λογοτεχνικά…Η γλώσσα του Καραγάτση είναι ποίηση… (καλά δεν περιμένατε εμένα να σας το πω…) Λυρική, λυρική, λυρική. Κι ενώ βγάζω φλύκταινες με φράσεις του στυλ: «Το άσπρο των τοίχων μεταλλάζει σε μαβί απαλό και περιπλέκεται με τους ιδιόχρωμους κυματισμούς της εσπερινής ατμόσφαιρας, σε τρόπο που η μικρή πολιτεία γίνεται σαν διάφανη, σαν αντικαθρέφτισμα οράματος μακρινού στην ύλη του αέρα – σαν εκτοπλασματική μορφολόγηση της ύλης του αέρα, εξωπραγματική κι ονειρική», στον Καραγάτση φαντάζει απόλυτα φυσιολογική και χάνεσαι μέσα της. Βέβαια, σε ορισμένα σημεία καταντάει ακόμα κι εδώ too much… Θέλεις να ανασάνεις…Κεντρική ηρωίδα η Γαλλίδα (Νορμανδή) Μαρίνα, με λατρεία στους αρχαίους Έλληνες, ανοργασμική μέχρι που γνωρίζει τον Έλληνα Γιάννη ο οποίος καταφέρνει να την ξυπνήσει σαν γυναίκα. Παντρεύονται στο πατ – κιουτ, έρχονται στη Σύρα κι ενώ όλα ωραία και καλά, το ναυάγιο της «Μαρίνας» (του ενός εκ των δύο πλοίων της οικογενείας) θα φέρει αργά αλλά σταθερά και το ναυάγιο της ίδιας της Μαρίνας και όλης της οικογένειας των Ρεΐζηδων.Ψυχογράφημα μιας γυναίκας από έναν άντρα, έρωτας και θάνατος οι δύο βασικοί άξονες του βιβλίου. Προοικονομίες, οικογενειακά δράματα, το υπερφυσικό, οι ελληνικοί οικογενειακοί δεσμοί (ο Έλληνας από δυο πράγματα δεν γλυτώνει το προπατορικό αμάρτημα και το σόι του), μεταφορές, η θεϊκή παρουσία… Όλα τα συστατικά και η δομή μιας αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στο καραγατσικό έργο…Τα διαλογικά μέρη, (π.χ. η σκηνή στο γκαλά, η συνάντηση με την Αννεζιώ…) βρίθουν από θεατρικότητα ώστε ο αναγνώστης έχει την αίσθηση πως τα βλέπει στη σκηνή. Ως σκορόφιδον καπετανοοικογένειας, δεν μπόρεσα να μην θαυμάσω τα σημεία του βιβλίου όπου αναφέρονται στη ναυτοσύνη και στα θαλασσινά ταξίδια. Άραγε ο Καραγάτσης ήταν κολλητός του Καββαδία; Εντάξει, το ξέρω παρεκτρέπομαι…Δεν μπορώ να πω πως δεν υπήρχαν υπερβολές τόσο στη γλώσσα όσο και στην ιστορία, όμως ο άνθρωπος ήταν λογοτέχνης (πώς να το κάνουμε;) και κατάφερε να με πάει εκεί όπου ήθελε. Σαφώς οι πρώτες 150 σελίδες είναι πολύ πιο αργές από τη συνέχεια, αλλά εδώ είναι το ταξίδι που μετράει και όχι ο προορισμός…Και τελειώνοντας, κάποια πράγματα στην Ελλάδα είναι διαχρονικά… όπως η εφορία και η φοροδιαφυγή ένα πράμα… Πάρτε κι ένα αποσπασματάκι περί ελληνικής εφορίας δια γραφής Καραγάτση, το έτος 1936, αν δεν απατώμαι…«-Είμαι έξι μήνες εδώ, κι αδύνατον να υποψιασθώ τον πλούτο που κρύβεται σ’αυτά τα νοικοκυρόσπιτα με τη μετριόφρονα εμφάνιση. Πρέπει να μιλήσω γι’αυτό το ζήτημα με τον έφορο…»«-Περιττό. Είναι πολύ καλά πληροφορημένος. Αλλά δεν έχει στοιχεία. Όλος αυτός ο πλούτος έρχεται από τα βαπόρια, δηλαδή από αντικείμενα που μετακινούνται έξω από τα χωρικά μας ύδατα. Οι ναυλώσεις γίνονται στο Λονδίνο. Τα ναύλα πληρώνονται στη Νέα Υόρκη. Φυσιολογικώς αδύνατο να διενεργηθεί έλεγχος. Καταλάβατε;»«-Υπάρχουν τα τεκμήρια…»«-Άκρως επικίνδυνη η αδέκαστη εφαρμογή τους. Τίποτα ευκολότερο για ένα βαπόρι από ελληνικό να μεταβληθεί σε παναμαϊκό. Όπως τίποτα δεν εμποδίζει τον κύριό του να εγκατασταθεί στο Εξωτερικό. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι κατοικούν στην Ελλάδα όχι από ανάγκη, αλλά από αγάπη. Αν πληρώνουν φόρους, το κάνουν μονάχα από πατριωτισμό. Πρέπει ο έφορος να έχει υπόψη του αυτές τις λεπτομέρειες, πριν αποφασίσει να τους σφίξει…»Τσακαλώτε τα’ακούς;;;Με αυτά και με άλλα9,5/10 (γιατί κάποιες στιγμές, ο βερμπαλισμός έπεσε πολύς βαρύς…)http://skorofido.blogspot.gr/2016/10/...

  • jo
    2019-04-26 03:35

    Η μεγάλη Χίμαιρα είναι το τέταρτο βιβλίο του Μ.Καραγάτση που διαβάζω. Από την αρχή την ανάγνωσης είχα μαγευτεί από την λυρισμό που ξεχύνεται από τις σελίδες και το σχεδόν πρόστυχο ταλέντο του συγγραφέα. Με είχαν προειδοποιήσει από πριν πως αυτό το βιβλίο θα μου ανοίξει μια μαύρη τρύπα στην βάση του στομαχιού μου όπου κάθε θετική σκέψη θα χαθεί για αρκετή ώρα μετά το τέλος του διαβάσματος. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αυτό το βιβλίο θα με επηρεάσει κατά αυτό τον τρόπο.Το βιβλίο είναι μια συνεχής βουτιά στην ψυχοσύνθεση της Μαρίνας. Της έξυπνης, όμορφης αυτής Γαλλίδας που η μοίρα της έχει πλεκτεί με τις κλωστές των αρχαίων τραγωδών που τόσο αγαπούσε. Ποιο είναι το αμάρτημα της Μαρίνας άραγε; Σύμφωνα με τον Καραγάτση η Μαρίνα είναι ένοχη γιατί θέλει. Θέλει να είναι όμορφη, έξυπνη, αγαπητή και το πιο ασυγχώρητο- θέλει να είναι γυναίκα παθιασμένη. Και πω την τιμωρεί για αυτά τα θέλω; Με τον χειρότερο τρόπο.Μέχρι τα μέσα του βιβλίου πίστευα πως αυτό είναι από τα λιγότερο μισογυνιστικά βιβλία του, έκανα τεράστιο λάθος. Αυτό το βιβλίο είναι μια ύβρις. Μια υπέροχα καλογραμμένη ιστορία, ένα βιβλίο κλασσικό που κάθε αναγνώστης πρέπει να διαβάσει, μια μπουνιά στο στομάχι. Αλλά μια ύβρις. Δεν μπορώ να φανταστώ γιατί έδωσε το ίδιο όνομα στην κόρη του και τι με αυτό ήθελε να δείξει αλλά ο Καραγάτσης ήταν ένας συγγραφέας που δεν αγαπούσε τις γυναίκες. Κάθε σελίδα που διάβαζα αισθανόμουν το Κακό να έρχεται. Με το μεγάλο του ταλέντο κατάφερε να σε τραβάει μέσα στην ιστορία χωρίς να σε εκβιάζει συναισθηματικά αλλά προσπαθούσε να σε πείσει ότι όλα θα γίνουν δικαίως, να σε κάνει σύμμαχο του. Μην γελιέσαι μετά το τέλος θα τον μισήσεις.Αλλά πάλι θα γυρνάς σε αυτόν, είπαμε είναι υπέροχος. Όπως και το βιβλίο- διάβασε το.

  • Stavrakas Arsenal
    2019-04-28 23:18

    Θα ήθελα ένα ακόμα αστεράκι να είχα ίσως και δύο γι αυτό το masterpiece γιατί πιστεύω ότι είναι ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από κανένα ελληνικό σπίτι (ούτε φυσικά από ξένο), επειδή ως γνωστόν είμαστε ένας λαός που κυνηγούσε και κυνηγάει χίμαιρες από τα γεννοφάσκια του...Ο Καραγάτσης σε τοποθετεί στον τόπο και τον χρόνο της ιστορίας χωρίς να σε κουράζει καθόλου με τις περιγραφές του και φτάνοντας στο τέλος του βιβλίου συνειδητοποιείς ότι δεν σου φτάνει... Θέλεις να ξέρεις περισσότερα για τα τοπία των κυκλαδίτικων νησιών, τη βόρεια Νορμανδία, τα εξωτικά μέρη που σκίζει τα νερά τους η χίμαιρα, θέλεις να μάθεις περισσότερα για τις πολυτάραχες ζωές των ηρώων...Πιστεύω πως άργησα πολύ να έρθω σε επαφή με τον Καραγάτση, αλλά η μικρή εμπειρία που απέκτησα με κάνει να εκτιμήσω το έργο του ακόμα περισσότερο...

  • Chris_P
    2019-05-10 04:29

    Ατόφιο πεντάστερο. Σαν τον Γιούγκερμαν. Εντελώς διαφορετικό, όμως, τούτο εδώ το πεντάστερο από του Γιούγκερμαν. Η Μεγάλη Χίμαιρα δανείζεται πολλά από τις αρχαίες τραγωδίες που τόσο εύστοχα μνημονεύονται μέσα στις σελίδες της. Οι χαρακτήρες; Ο Γιάννης, μία τραγική φιγούρα, πολύ πιο τραγική από όσο γνωρίζει. Ο Μηνάς, εγκλωβισμένος μέσα σε πάθη που αρνείται, αλλά ποιος αρνητής παθών στέριωσε ποτέ; Η γριά Ρεΐζαινα, τι χαρακτήρας! Και η Μαρίνα; Ή τα λες όλα γι' αυτήν, ή δε λες τίποτα. Μάλλον θα μπορούσα να γράψω έναν παροξυσμό παρόμοιο με εκείνον που έγραψα για τον Γιούγκερμαν, αλλά και να το έκανα τι θα καταλάβαινα; Μήπως θα καταλαβαίνατε εσείς;Υ.γ.: Ό,τι έκανε ο Φον Τρίερ το 200χ, έκανε ο Καραγάτσης το 1936. Nuff said.

  • Anna
    2019-05-27 03:29

    Ό,τι και να διαβάσω δικό του, το αγαπώ... Τρομερό ψυχογράφημα!!! Χαρακτήρες που χρήζουν ψυχαναλυτικής μελέτης! Και πάνω απ' όλα το ένστικτο, αυτή η υποσυνείδητη ορμη που κινεί τα πάντα. Δεν θεωρώ πως ο ναρκισσισμός της Μαρίνας είναι μια επιπόλαια θέαση της γυναίκας, κάπως σεξιστική, παρά κινείται από ένα απωθημένο τραύμα!! Ο Καραγάτσης καταφέρνει να δημιουργήσει αληθινούς χαρακτήρες!

  • Eirini Proikaki
    2019-05-21 22:32

    Προσπαθώ πολύ ώρα να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου και να πω την άποψη μου για το βιβλίο που μόλις τελείωσα.Δεν ξέρω τι να πω και απο που να αρχίσω.Μια λέξη γυρνάει συνεχώς στο μυαλό μου:Σπαρακτικό.Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία του Καραγάτση,καποια μου άρεσαν περισσότερο,κάποια λιγότερο,κάποια τα αγάπησα αλλά σε όλα με μάγεψε η γραφή του.Μπορεί να περιγράψει τα πιο πεζά πράγματα,ακόμα και τους πάγκους και τα τελάρα ενός παντοπωλείου όπως στο 10, με τέτοιον τρόπο που να ακούγονται σαν μελωδία.Στην Μεγάλη Χίμαιρα νομίζω οτι ξεπέρασε τον εαυτό του σε λυρικότητα.Όλο το βιβλίο είναι γραμμένο σε μια υπέροχη ,σχεδόν ποιητική γλώσσα που με ενθουσίασε απο την πρώτη στιγμή και την απόλαυσα μέχρι το τέλος.Η αλήθεια είναι οτι όσο κι αν μου αρεσει ο Καραγάτσης δίσταζα λίγο να ξεκινήσω αυτό το βιβλίο γιατί είχα ακούσει οτι είναι πολύ στενάχωρο,καταθλιπτικό και ψυχοπλακωτικό.Τελικά εγώ δεν το ένιωσα έτσι.Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη.Στο πρώτο γνωρίζουμε τη Μαρίνα,βλέπουμε τα δύσκολα παιδικά της χρόνια,τη μοναξιά της,την προσπάθεια της να βγει απο το τέλμα που έχει πέσει και τη γνωριμία της με τον Γιάννη.Στο δεύτερο παρακολουθούμε τη ζωή της στη Σύρο μετά τον γάμο της με τον Γιάννη,τη γνωριμία με τον Μηνά και τις προσπάθειες της να εγκλιματιστεί στη χώρα μας.Στο τρίτο έρχεται η τραγωδία,και προστίθεται και το υπερφυσικό στοιχείο σε μια μέχρι τότε ρεαλιστική ιστορία.Και δεν με ψυχοπλάκωσε.Με τάραξε,με θύμωσε.Γιατί το πάθος να πληρωθεί τόσο ακριβά;Γιατί η ζωή μας να κρέμεται απο μια κλωστή;Ήθελα να σταματήσω τη Μαρίνα,να της φωνάξω να γυρίσει πίσω,να μην κατέβει στο λιμάνι αλλά οι Μοίρες είχαν κάνει πια τη δουλειά τους και τα πράγματα είχαν πάρει το δρόμο τους.Η Μαρίνα σαν ηρωίδα με προβλημάτισε, δεν ξέρω αν την συμπάθησα πραγματικά και δεν νομίζω οτι και ο Καραγάτσης ήθελε να την συμπαθήσω.Να την καταδικάσω κι εγώ ήθελε.Η συνεχής αναφορά στην ομορφιά της την κάνει ματαιόδοξη,η συμπεριφορά της κάποιες φορές είναι λίγο σκληρή και εγωιστική αλλά απο την άλλη είχε και αυτή τους λόγους της.Και σίγουρα δεν άξιζε τέτοια τιμωρία.Ο Μηνάς απο την άλλη με εκνεύρισε,δεν μπόρεσα να τον δω ως τραγικό πρόσωπο όπως ήταν ο αδερφός του ή η μητέρα του.

  • Sophie
    2019-05-22 22:13

    Ο φαντασιακός κόσμος μπλέκει με το παρόν της ιστορίας, μέσα από εφιαλτικές εικόνες, όμοιες με παραισθήσεις, σε ένα έργο μεγαλειώδες, μια ωδή τόσο στη γυναικεία ψυχοσύνθεση, όσο στις αρχαίες τραγωδίες. Το πρώτο μισό του βιβλίου με βρήκε αδιάφορη, καθώς ο Καραγάτσης, λόγω της εποχής στην οποία γράφτηκε Η μεγάλη χίμαιρα (μεσοπόλεμος, άνοδος φασισμού), προβάλλει τον ελληνισμό της αρχαιότητας με έντονο πατριωτισμό, ενώ παράλληλα, η ίδια η πρωταγωνίστρια επαναλαμβάνει συνέχεια πόσο όμορφη είναι, παρουσιάζεται έτσι αντιφατικά μονοδιάστατη και εγωκεντρική σε σχέση με τον πνευματικό της πλούτο.Από το δεύτερο μισό, όμως, του έργου, η ιστορία επιταχύνεται, τα γεγονότα συγκλονίζουν και οι σκέψεις, οι ανάγκες και οι αντιδράσεις της Μαρίνας περιπλέκονται.Ένα εξαιρετικό έργο, που αξίζει να διαβαστεί περισσότερες από μία φορές.Αξιολάτρευτε Καραγάτση, υπάρχει άραγε έργο σου που να μην ερωτευτώ;

  • Γιώργος
    2019-04-30 00:17

    Χίμαιρα ἑνός κόσμου ἄγνωστου καί ὀνειρεμένου... Καράβι μύθος, πού ἔπλεγε πρός τή χώρα τῆς εὐτυχίας, τή ζωή τῆς χαρᾶς. Καί τήν πῆρε τό μαγικό καράβι, τήν ὁδήγησε στήν περιοχή τῆς μαγγανείας. Θυμᾶται... Ναί, θυμᾶται μιά μέρα ἡλιόλουστη, πού δυό φορές σφάλιξε τά μάτια, γεμάτη δέος...Απίστευτη αναγνωστική εμπειρία. Οι σελίδες αυτού του βιβλίου είναι διαποτισμένες από τη μαγεία της αρχαιοελληνικής τραγωδίας και είναι γεμάτες από έρωτα και θάνατο. Δεν θα το έλεγα τέλειο γιατί ήταν αρκετά κρυπτικό, με κάποιες ασάφειες και υπερβολές, όμως δεν θα κρίνω εγώ τον Καραγάτση. Είναι ένας κράτιστος λογοτέχνης που καταφέρνει να μετουσιώνει σε λέξεις τη μαγεία και να συγκλονίζει τους αναγνώστες για αυτό και ο μόνος τρόπος να το απολαύσεις είναι να αφεθείς στη γραφή του και να σε συνεπάρει. Άλλες προτάσεις από Καραγάτση;

  • GiorgosM.
    2019-05-02 00:22

    Σίγουρα ένα πολύ δυνατό ανάγνωσμα,ωστόσο αρκετά στενάχωρο ! Σίγουρα δε θα το πρότεινα σε κάποιον που ίσως ψυχολογικά δεν αισθάνεται καλά !

  • Χριστίνα
    2019-05-27 03:22

    Έχοντας δει πρόσφατα το θεατρικό έργο, είχα μεγάλη απορία για το βιβλίο και για το αν θα μου αρέσει. Τελειώνοντάς το λοιπόν, έχω να πω ότι ο Καραγάτσης ήταν απολαυστικός! Η χειμαρρώδης ροή του λόγου του μου άρεσε πάρα πολύ, όπως και το ψυχογράφημα όλων των χαρακτήρων που ήταν βαθύ και πλούσιο. Επίσης, παρόλο που δεν ενθουσιάζομαι γενικότερα με περιγραφές τοπίων κτλ και συνήθως ειδικά αν είναι εκτενείς τις προσπερνώ όσο μπορώ, όσες υπήρχαν εδώ (όχι πάρα πολλές, ούτε μεγάλες) τις διασκέδασα πλήρως. Το λεξιλόγιό του ήταν εξίσου πλούσιο και εύηχο και έχοντας πλέον διαβάσει 2 βιβλία του συγγραφέα (μαζί με το 10), μπορώ να πω ότι με έχει κερδίσει πλήρως και θα διαβάσω σίγουρα και άλλα έργα του.Το πιο απολαυστικό για μένα στοιχείο του βιβλίου, είναι ότι πραγματικά κυλάει σα νεράκι η πλοκή και δεν καταλάβαινα πότε περνούσε η ώρα, αφού με απορροφούσε απόλυτα ο λυρικός και γεμάτος τρόπος γραφής του Καραγάτση, που απλά παραδινόμουν στην ιστορία.

  • Ανδρέας Καπανδρέου
    2019-05-15 04:06

    Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολύ καλή πλοκή, εκπληκτικές περιγραφές, που μεταφέρει τον αναγνώστη με επιτυχία στην Σύρο της εποχής που διαδραματίζεται η ιστορία.Η «Χίμαιρα» γράφτηκε από τον Μ. Καραγάτση το 1936 και αναθεωρήθηκε από τον συγγραφέα το 1953 οπόταν και μετονομάστηκε σε «Μεγάλη Χίμαιρα».Το υπερφυσικό στη Μεγάλη ΧίμαιραΕνδιαφέρον παρουσιάζουν τα υπερφυσικά – φανταστικά στοιχεία που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας αφού σε μια σκηνή παρουσιάζει τις τρείς μοίρες της ελληνικής μυθολογίας (Κλώθω, Άτροπο και Λάχεση) να συζητούν μεταξύ τους καθορίζοντας την μοίρα ενός κοριτσιού, ενώ λίγο αργότερα παρουσιάζει τρεις νεκρούς να συνομιλούν μέσα από τους τάφους τους!

  • Ioannis Savvas
    2019-05-26 04:12

    Άλλο ένα υπέροχο μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση, αγαπημένου συγγραφέα. Μια βαθιά πραγματεία της γυναικείας ψυχής, ένα ταξίδι στα άγνωστα λιμάνια της γυναικείας συνείδησης. Η Μαρίνα, μια Γαλλίδα με τραυματική παιδική ηλικία, ερωτεύεται έναν Έλληνα και αποφασίζει να ζήσει την ευτυχία μαζί του. Ο Χρόνος όμως έχει άλλα σχέδια. Και ο θάνατος, ισοπεδώνει τα πάντα. Η αναζήτηση της ευτυχίας, η Μεγάλη Χίμαιρα, γίνεται Θάνατος, Πόνος, Καταστροφή.Ένα πανέμορφο βιβλίο!

  • miga
    2019-05-21 22:32

    Καταπληκτικό βιβλίο, που μεθά όλες τις αισθήσεις και αφήνει ένα απίστευτο άρωμα ευχαρίστησης. Ήταν η πρώτη φορά που διαβάζω Μ. Καραγάτση, και θα συνεχίσω οπωσδήποτε με το 'Γιούνγκερμαν'. Η πλοκή είναι πολύ καλή, και θυμίζει τι σημαίνει να έχει ταλέντο ο συγγραφέας, στην αφήγηση και στην δημιουργία της πλοκής. Διότι δεν χρειάζονται απίστευτα τεχνάσματα για να κρατήσεις τον αναγνώστη σε εγρήγορση, να του εκκρίνεις ευχαρίστηση. Η μεγάλη γνώση του θέματος αλλά και η ικανότητά του Καραγάτση, όπως των μεγάλων καλλιτεχνών, σε κάνουν στιγμές, στιγμές να τρέχεις τη ματιά σου στα γραμματάκια, για να έρθουν συνεχόμενες και μεγαλοπρεπείς οι επόμενες εικόνες του μύθου.Διαβάζεις το μισό βιβλίο για να μπεις στο κλίμα, μπορείς να πεις ότι ο καλός παραμυθάς θέλει να σε βάλει στο πνεύμα, να σε μαλάξει, να πλάσει το νου σου έτσι ώστε να μην αντιστέκεσαι πια. Αλλά από την άλλη μπορεί να σε κάνει να χάσεις το μεγάλο σου ενδιαφέρον, και όταν φτάσει το κρεσέντο να μην μπορείς να αντισταθείς, να σου δημιουργηθεί μεγάλη ευχαρίστηση μιας και το άλμα από την ανία στην έκσταση θα είναι μεγάλο.Ενώ επίσης μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η παράθεση των συνθηκών της εποχής που η Ελλάδα εξαρτιόταν μόνο από τη ναυτιλίας της, καθώς και οι περιπέτειες, και τα δράματα των Ελληνικών ναυτικών οικογενειών.

  • GiannisKlados
    2019-05-02 23:35

    Όσο μακριά και αν πας δεν πρόκειται να ξεφύγεις από αυτό που είσαι. Τρανή απόδειξη η Χίμαιρα, η Μαρίνα εκείνων των χρόνων. Και φυσικά όλα της βγήκαν στο περίκλειστο νησί αφού πέρασαν τα πρώτα καλωσορίσματα. Και φυσικά, μόλις ήρθαν τα δύσκολα, το παρελθόν, αυτή η χίμαιρα, γκλίνγκλόν. Μεταφυσικές παρουσίες των Μοιρών, επικλίσεις σε Μήδεια και Μαντάμ Μποβαρύ πλέκονται με γλαφυρές περιγραφές και άλλες πολύ ωραίες επίμονες διηγήσεις για την Ελληνική φύση. Βιβλίο μιας άλλης εποχής, που έχει κολλήσει εκεί και που μου φάνηκε ότι το διάβασα μέσα σε ένα βυθισμένο ναυάγιο.Τιμή

  • David Gallagher
    2019-05-07 23:20

    Ah, yes, "The Great Chimera." I had to read this book for my college's Greek Literature class, and I actually was examined on this as well. Not a book that I enjoyed greatly, despite being considered a "must" for those who are familiar with Greek literature. It's depressing and tragic beyond human grasp. One bad thing happens and then another and so on and the book is over, and not on a happy note I might add. This book is deserving of its era, but today it just seems antiquated. However, it remains a worthy read.

  • Foteini
    2019-05-13 22:35

    υπέροχο

  • Goutzi
    2019-05-10 03:21

    Ο επιδέξιος και γλαφυρός τρόπος γραφής του Μ.Καραγάτση έχει σαν αποτέλεσμα να διεγείρει όλες τις αισθήσεις του αναγνώστη. Ένα ανάγνωσμα γεμάτο φως ελληνικό και αρμύρα θάλασσας. Ένα περιβάλλον που έχει να επιδείξει στην μακρόχρονη ιστορία του ιστορίες έρωτα,αγώνων και τραγωδιών όπως η ζωή των πρωταγωνιστών. Αριστούργημα!!!

  • Μαρία Γεωργιάδου
    2019-05-04 23:11

    Η συγκλονιστική σύζευξη έρωτα και θανάτου. Ίσως το αγαπημένο μου μυθιστόρημα.

  • έρις
    2019-04-29 22:06

    4,5

  • Vasileios
    2019-05-07 23:06

    http://dreamersandco.com/2016/04/i-me...Ήταν λίγους μήνες πριν που είχα δει τη θεατρική παράσταση Η μεγάλη Χίμαιρα στο θέατρο Πορεία· ναι αυτή την παράσταση που μιλούσε όλη η Αθήνα και που συνεχίζει να είναι συνεχόμενους μήνες sold out. Μου άρεσε τόσο η ατμόσφαιρα, η σκηνοθεσία αλλά και το ίδιο το έργο που απέκτησα την επόμενη κιόλας μέρα το ομώνυμο μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία.Είναι τόσο ενθαρυντικό που η θεατρική μεταφορά ενός βιβλίου μπορεί να βοηθήσει το ίδιο το βιβλίο και να δημιουργήσει γι’ αυτό νέα ταξίδια σε άλλες γενιές. Είναι πάντως κρίμα που δεν γνωρίζουμε καλά την ελληνική λογοτεχνία μας. Πριν λίγους μήνες η Φωτεινή Μοσχή είχε συλλέξει για το Dreamers & Co. τα σημαντικότερα βιβλία της Κλασικής Ελληνικής Λογοτεχνίας που αξίζει να διαβάσουμε και είχε εντάξει σε αυτό και το μυθιστόρημα Η μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση. Διαβάστε λοιπόν το άρθρο και ετοιμάστε τις λίστες σας, σίγουρα θα σας έχει ξεφύγει κάτι από αυτά!Ας επιστρέψουμε όμως στο βιβλίο. Είναι φορές που αν έχω δει την ταινία και ξεκινώ να διαβάζω το βιβλίο νιώθω ότι η ταινία με έχει περιορίσει απίστευτα και ότι στην ουσία ανακαλώ τις σκηνοθετημένες λήψεις στο μυαλό μου. Στην περίπτωση της Χίμαιρας, αυτό συνέβη και πάλι, αλλά αυτή τη φορά δεν με πείραξε καθόλου, δεν ξέρω, ίσως η ατμόσφαιρα που μου είχε δημιουργηθεί να μου προσξένησε ένα αίσθημα πληρότητας.Η Μαρίνα, μια νεαρή Γαλλίδα, ερωτευμένη με τον Γιάννη, τον Έλληνα που γνώρισε σε ένα από τα ταξίδια του στη Γαλλία και επηρεασμένη από την λατρεία της για τον ελληνικό πολιτισμό, αποφασίζει να εγκατασταθεί στη Σύρο και να προσαρμοστεί στην ελληνική κοινωνία της εποχής, χωρίς όμως να χάσει την ταυτότητά της.Τα δύσκολα παιδικά της βιώματα και κάθε δύσκολη μνήμη θέλει να τα ξεγράψει από το DNA της και η αγάπη για τον ελληνικό πολιτισμό αλλά και ο έρωτάς της με τον Γιάννη είναι η καλύτερη αφορμή για αυτό. Θα πάρει τη «γεναία» απόφαση της αλλαγής που τις δίνει και την απίστευτη δύναμη για να «ελληνοποιηθεί»:Συνέχεια στο Dreamers & Co. > http://dreamersandco.com/2016/04/i-me...

  • Magda S
    2019-05-17 22:32

    Εξαιρετικό βιβλίο με υπέροχη λυρική γλώσσα. Η ψυχογραφία των χαρακτήρων είναι άκρως πετυχημένη και λεπτομερής, ιδιαίτερα της πρωταγωνίστριας Μαρίνας.Οι αγαπημένοι μου χαρακτήρες είναι πολλοί και είναι όλοι τους τραγικοί, από το Γιάννη που προσπαθεί να κάνει πάντα το σωστό και αρμόζον, αλλά ίσως είναι και ο πιο τραγικός από όλους τους χαρακτήρες χωρίς να το γνωρίζει, τη Ρεΐζαινα που μετά το τραγικό συμβάν δείχνει μία απίστευτη δύναμη και αξιοπρέπεια και βάζει το καλό του παιδιού της, του Γιάννη, πάνω από όλα, έως τη Μαρίνα, μια γυναίκα με έντονη προσωπικότητα και έντονη ανάγκη για ζωή και έρωτα, γεγονός το οποίο πληρώνει και στο τέλος του έργου. Υπάρχει συνεχής διάλογος του έργου με την αρχαία ελληνική τραγωδία: οι αναφορές στη Μήδεια, η αγάπη της Μαρίνας για τους κλασσικούς συγγραφείς, οι προοικονομίες για άσχημα συμβάντα που θα προκύψουν και οι οικογενειακοί δεσμοί στην Ελλάδα. Γενικά, πρόκειται για βιβλίο που σε συγκλονίζει και σου μένει στο μυαλό μετά την ανάγνωσή του.

  • Johnny Notte
    2019-05-26 20:24

    Η πρώτη και χρονικώς καθυστερημένη μου επαφή με τον κατα γενική ομολογία τεράστιο Μ. Καραγάτση, με καθήλωσε, με συγκλόνισε και με ταραξε. Το ποςο εχω μετανιώσει που δεν έπιασα κάποιο βιβλίο του στα χέρια μου νωρίτερα, δε λέγεται. Στο δια ταύτα. Η μεγάλη χίμαιρα ειναι ένα λυρικό μαργαριτάρι της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Οι ντοστογιεφσκικες μεταπτώσεις στην ψυχοσύνθεση της πρωταγωνίστριας, οι ρεαλιστικές περιγραφές, η δεμένη πλοκή, οι φιλοσοφικές διδαχές καθημερινής φύσης και ολα αυτά κάτω απο τη σκεπη αρίστης χρήσης της γλώσσας, πλαισιώνουν ένα βιβλίο μεγάλης βαρύτητας, πραγματικό κληροδότημα για τους αναγνώστες. Σίγουρα το καλυτερο μυθιστόρημα που εχω διαβάσει μέχρι στιγμής για το 2016.

  • Dionisis Karachalios
    2019-05-04 22:24

    Απόλυτη τραγωδία.Ολοζώντανες εικόνες.Εκπληκτικές περιγραφές χώρων,ανθρώπων,αισθημάτων.Πρόκειται για ένα βιβλίο με πλοκή ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και με έντονο το ψυχογραφικό στοιχείο.Ακόμη είναι φανερή η επιρροή των αρχαίων δραματικών Ελλήνων ποιητών,όσον αφορά τις γεμάτες γλαφυρότητα περιγραφές του νησιωτικού τοπίου και της ψυχοσύνθεσης των ηρώων,προκαλεί την αγωνία του αναγνώστη, αγωνία που εντείνεται μέχρι και τις τελευταίες λέξεις του συγκλονιστικού αυτού ψυχογραφήματος.

  • Michelle
    2019-04-26 01:07

    A lyrical novel that reads like an ancient Greek tragedy. Beautifully written - Karagatsis is a master of the Greek language and draws you into the drama of a woman in love searching for happiness but at the same time obsessed by her passions, thoughts and needs, which eventually lead to destruction.

  • Μαρία
    2019-05-21 02:30

    Δύναμη και αδυναμία συναντιώνται και αποτελούν εκρηκτικό δίδυμο. Ο πόνος μιας ανεκπλήρωτης ή βιαστικών αποφάσεων ζωής στο νου μιας γυναίκας. Το ανεκπλήρωτο γεννάει παράνομους πόθους και προδωσίες κατακριτέες. Και πράγματι,έτσι,κανείς δεν αποφεύγει το μοιραίο τέλος..

  • Paschalia
    2019-05-11 22:23

    Άκρως μισογυνιστικό αλλά πολύ ωραίο σαν μυθιστόρημα!

  • Petrou Giannis
    2019-05-19 22:10

    Ένα συγκλονιστικό βιβλίο-Ο Μ. Καραγάτσης <έσκαψε> πολύ βαθιά μες στην ανθρώπινη ψυχή και απέδωσε τα ευρήματα με τον καλύτερο τρόπο.

  • Elenikrl
    2019-05-04 02:28

    Η γραφή του Καραγάτση είναι καταπληκτική. Ένα βιβλίο που δεν θες να αφήσεις από τα χέρια σου. Σου δημιουργεί συναισθήματα και κάπως έτσι, από τα μάτια τρέχουν δάκρυα. Πρέπει να το διαβάσεις

  • Margarita
    2019-05-01 02:07

    Δεν έχω κλάψει με κανένα βιβλίο, τόσο πολύ όσο έκλαψα με τη Μεγάλη Χίμαιρα. Μπορεί ορισμένους, εάν απλώς τους αναφέρουν την υπόθεση να μην τους συγκλονίσει, εάν όμως το διαβάσουν, θα καταλάβουν το μεγαλείο του. Το πάθος, η ένταση στον λόγο του Καραγάτση, είναι απερίγραπτα, ανεπανάληπτα. Η τραγικότητα του χαρακτήρα της Μαρίνας αλλά και των αντρών με τους οποίους δένει τη ζωή της, σε συνεπαίρνει από την πρώτη, έως την τελευταία σελίδα. Πιστεύω, πως ακόμα και ο πιο απαιτητικός αναγνώστης θα ικανοποιηθεί από αυτό το βιβλίο και θα συγκλονιστεί από το περιεχόμενό του. Εάν είναι να καταλογίσω ένα πράγμα στην Μαρίνα, θα ήταν το εξής: Δεν μπορούμε να χαλιναγωγήσουμε τα συναισθήματά μας. Και η Μαρίνα από την πρώτη στιγμή είχε συναισθήματα για τον Μηνά, όπως και ο Μηνάς για εκείνη. Παρόλο που έκαναν τα πάντα για να το αρνηθούν και να μην το αντιμετωπίσουν, δεν τα κατάφεραν, γιατί κανείς δεν μπορεί να γλυτώσει σπό τη Μοίρα. Εφόσον λοιπόν υπέκυψαν και οι δύο, παρά τις συνέπειες που επακολούθησαν αυτό το σμίξιμο, το χρωστούσε στον εαυτό της, στον νεκρό εραστή της και στο νεκρό παιδί της, να παραδεχτεί, έστω και την τελευταία στιγμή, πως υπήρχε αγάπη, έρωτας, ανάμεσα σε εκείνη και τον Μηνά. Γιατί ο Μηνάε την αγάπησε με πάθος, και ας μην το είπε ανοιχτά στην ίδια. Αρνήθηκε για χρόνια την μάνα του, τον τόπο του και τη θαλπωρή της οικογένειάς του, για να μείνει μακριά της, γιατί δεν άντεχε να αντιμετωπίσει τα -απαγορευμένα- συναισθήματα που έτρεφε για εκείνη. Και εκείνη ήταν, που τον οδήγησε στον θάνατο, με τη μορφή θάλασσας, τον παρέσυρε στα νερά της και τον έπνιξε. Και κανείς δεν προσκύνησε τον τάφο του. Ούτε η πικραμένη από τις πράξεις του μάνα του, ούτε η γυναίκα που τον οδήγησε σε αυτές τις πράξεις. Αυτό λοιπόν είναι το μοναδικό αμάρτημα που καταλογίζω εγώ στην Μαρίνα. Πως παρόλο, που το σμίξιμό της με τον Μηνά τους οδήγησε όλους σε ολοκληρωτική καταστροφή, εκείνη δεν αποδέχτηκε ποτέ πως τον αγαπούσε και άφησε όλους αυτούς τους ανθρώπους να χαθούν στον βωμό της λαγνείας της. Όλους, ακόμα και τα παιδιά της..